HBS-CRAEYENHOUT
 
Club historie

Geschiedenis van HBS
Haagse Voetbal-, Cricket- en Hockeyvereniging "HOUDT BRAEF STANT"


Drie scholieren van de Hogere Burger School richtten op 7 oktober 1893 een "Football Club" op. Aanleiding was een bal, die een van de jongens voor zijn verjaardag kreeg.
Er werd gespeeld op het Haagsche Malieveld. Toen de club door het ouder worden van de leden geen scholierenclub meer was, werd in 1898, met behoud van de initialen, de naam "Houdt Braef Stant" aangenomen.

Bijna vanaf de oprichting speelde HBS in de hoogste afdeling van de voetbalbond en daar zou HBS 58 jaar onafgebroken in blijven spelen. Tweemaal werd in die beginperiode het kampioenschap van Nederland behaald: in het seizoen 1903/04 en in 1905/06.

Uit praktische overwegingen werd in 1905 het zwarte clubkostuum ingevoerd en dat leidde tot de bijnaam "De Kraaien". Het witte hemd en de rode broek bleven als reservetenue gehandhaafd.

HBS 1 seizoen 1901-1902

In 1910 werd "Houtrust" betrokken, waar tot 1969 geleidelijk aan een schitterende accommodatie ter beschikking kwam van de zich steeds verder uitbreidende vereniging. Overdekte tribunes, een koninklijke loge en een clubtent. Vele triomfen werden gevierd. In 1924-1925 behaalde HBS voor de derde maal (ongeslagen) het kampioenschap van Nederland.
Andere triomfen waren het veroveren van de Nederlandse Voetbalbeker in 1901 en 1908. De Zilveren Bal werd in 1905, 1907, 1918, 1919 en 1924 (definitief) gewonnen. In 1960 werd nog eenmaal deze trofee gewonnen.
Een twintigtal HBS-ers is uitgekomen voor Oranje. De bekendste zijn Harry Denis en Bep Bakhuys. Ook ons huidige Lid van Verdienste Jampie Kuneman wist het Nederlands elftal te bereiken.In het seizoen 1953-1954 kwam een einde aan het trotse record van 58 jaar onafgebroken Eersteklasserschap. Mede door de invoering van het betaalde voetbal, HBS bleef amateur-club, trad er een teruggang op in de resultaten en verzeilde onze club zelfs in de lagere regionen van de KNVB.

HBS 1 kampioen seizoen 2000/2001

Gelukkig zit HBS de laatste jaren weer in de lift en in het seizoen 2002-2003 werd het kampioenschap van de Tweede Klasse behaald en daarmee promotie naar de Eerste Klasse bereikt! In het seizoen 2007/2008 werd na 54 jaar de via promotie de terugkeer naar de Hoofdklasse bewerkstelligd. Wederom een mijlpaal in onze clubhistorie ! 



Terug naar het begin van deze eeuw.
Al in beginjaren van de vorige eeuw werd 's zomers het cricketspel beoefend. Pas in 1928 lukte het een cricketafdeling van de grond te krijgen. De huidige Cricket-afdeling, opgericht op 9 juli 1928, kan bogen op een 75-jarig bestaansrecht en HBS behoort daarmee tot de oudste en allergrootste cricketverenigingen van ons land.
Ook bij cricket veel successen: vier keer werd het landskampioenschap behaald!

HBS 1 kampioen seizoen 2002/2003

Zoals hierboven aangegeven, kwamen met de verandering der tijden ook de dames tot actieve sportbeoefening onder HBS-vlag. Op 28 februari 1974 werd onder de naam HBS '74 (er bestond al een "HBS") een dameshockey-afdeling opgericht. Bij besluit van de KNHB moest, ter vermijding van verwarring met de bestaande club HBS, de naam gewijzigd worden. Op 6 juni 1975 koos men voor "Craeyenhout-HBS".
Het 1e hockeyteam komt momenteel uit in de 1e klasse van de KNHB.

 

HBS "Hall of Fame"

In het kader van het EK-voetbal dat dit jaar zal plaatsvinden leek het de archiefcommissie een goed idee om onze 'oud internationals' nader te belichten. De eerste in de rij betreft:

Eddy de Neve (2/1/1885 - 30/08/1943)

Hij was (junior) lid van Quick, Velocitas (Breda Kadettenopleiding) en uiteraard lid van HBS. Als opvallend talent debuteerde Eddy in de eerste officiele interland Belgie- Nederland op 30 april 1905. Nederland won met 1-4 (na verlenging) en Eddy scoorde 4 maal ! Als HBS'er werd hij vervolgens in 1906 ongeslagen kampioen met een moyenne van 1 doelpunt per wedstrijd. Helaas kwam er door een ernstige knieblessure en een verwachte militaire loopbaan een voortijdig einde aan zijn voetballoopbaan. Zo glanzend als zijn voetballoopbaan aanvankelijk verliep zo triest verloopt zijn maaschappelijk leven. Voetbal was in die jaren voornamelijk weggelegd voor jongens uit het 'gegoede' milieu die na hun voetbalcarriere veelal verzekerd waren van een goede baan. Eddy was echter niet in die omstandigheid en zijn baantjes staken schril af bij zie van zijn voetbalvrienden. Na eervol ontslag uit het leger in 1909 volgden diverse andere banen voor Nederlandse bedrijven of op de plantages. Ook in zijn priveleven is Eddy weinig bespaard gebleven. Eddy's broer Gilles werd in West Soemba vermoord en door  kannibalen opgegeten. Op 1 februari 1913 verloofde Eddy zich aan boord van het stoomschip 'Vondel' in de haven van Genua met Daisy Green. Anderhalf jaar later trouwde hij met haar en hun enig kind Gilles werd geboren. Na 12 jaar volgde een scheiding en gingen moeder en kind terug naar Nederland. Eddy bleef alleen achter in Indie. In 1938 schrijft hij nog een boekje genaamd 'Koning Voetbal' hetgeen geschreven was voor de voetballers van Nederlandsch Indie die zich geplaatst hadden voor het WK voetbal in Frankrijk en tevens herinneringen bevat aan zijn eigen voetbalcarriere. In 1941 komt zijn zoon in dienst van de Royal Air Force om het leven. Twee jaar later overlijdt Eddy op 58-jarige leeftijd in een jappenkamp.

Eddy heeft gezien zijn kwaliteiten als aanvoerder van HBS 1 bij het ongeslagen kampioenschap van Nederland en als veel scorende spits van het Nederlands Elftal er mede toe bijgedragen dat onze club in die jaren in de top van het Nederlandse voetbal verkeerde. Aardig om te vermelden is dat het huidige uittenue van het Nederlands Elftal bestaat uit een witte broek en een wit shirt met een diagonale baan in de Nederlandse driekleur. Het is geinspireerd op het shirt dat Nederland (en Eddy) droeg op 30 april 1905 bij de eerste officiele interland. Op dit ogenblik (september 2006) is een replica te bewonderen in een van de vitrines in ons clubhuis    

 

Onze volgende 'oud international' betreft;

G.F. (Frans) de Bruyn Kops (28/10/1879 - 22/11/1979) 

Een van Eddy's teamgenoten tijdens het seizoen 1905/1906 (HBS ongeslagen kampioen van Nederland) was Frans de Bruyn Kops. Hij debuteerde als linksbuiten in het Nederlands Elftal op 29 april 1906 tijdens Belgie - Nederland (5-0). Hierna speelde Frans nog twee interlands tijdens de Olympische Spelen van 1908 in Londen. Voor HBS 1 speelde hij in de periode 1904-1919 in totaal 118 wedstrijden waarin hij 38 maal scoorde. Op 27 juni 1919 werd hij tot ere-lid van HBS benoemd. Maatschappelijk gezien was Frans ook succesvol en bracht hij het tot lid van de Raad voor Nederlandsch Indie. Bij zijn vertrek naar Indie geeft Frans in het HBS krantje (Het Orgaan) nog een goede raad mee en hij 'twijfelt er geenszins aan of niettegenstaande de toenemende moeilijkheden die op den weg van een 1e klasse club van het type HBS liggen, zal onze vereeniging er evenals tot dusverre in slagen hare eervolle tradities gestand te doen'. Tenslotte is nog vermeldenswaardig dat hij een van de HBS' ers is naar wie een straat (in Rijswijk) is vernoemd.  

De derde in de rij betreft; 

K.W.F. (Karel) Gleenewinkel Kamperdijk (30/10/1883 - 20/6/1975)

Karel speelde een tweetal interlands in 1905 waarin Belgie de tegenstander was (4-1 en 4-0 winst). Voor HBS debuteerde hij op 13 oktober 1901 terwijl zijn laatste wedstrijd op 23 september 1923 plaatsvond. Hiermee is 'Kampie' een van de oudste spelers van ons eerste voetbalelftal. In totaal speelde Karel 78 wedstrijden in HBS 1 waarin hij 10 maal scoorde.

Onze vierde 'oud international' is;

C. (Kees) Bekker (26/01/1883 - 28/12/1964)

Kees debuteerde net als zijn mede HBS'ers Eddy en Karel tijdens een Belgie - Nederland op 29 april 1906 (5-0). Hierna speelde hij nog 5 maal in het Nederlands Elftal. Vlak voor de Olympische Spelen in Londen van 1908 raakte hij geblesseerd waardoor Kees deze Spelen moest missen. Met HBS maakte Kees alle successen (2 maal Kampioen van Nederland, 2 maal winnaar Zilveren Bal) mee in de periode 1900-1910). In totaal speelde hij 150 wedtrijden in ons eerste waarin hij 82 maal scoorde. Op 20 juni 1914 werd hij benoemd tot erelid van HBS. Kees zette daarna zijn voetbalcarriere voort bij Be-Quick Groningen alwaar hij medicijnen studeerde en later arts werd.

Nummer vijf in de rij is;

A.F. (Anton) Lens (28/11/1884 - 8/10/1955)

Ook Anton debuteerde in de wedstrijd Belgie- Nederland (5-0) op 29 april 1906. Hierna speelde hij nog slechts eenmaal voor het Nederlands Elftal. Als HBS'er had Anton meer succes en speelde hij in de periode 1903-1909, 59 maal in het eerste waarin hij 10 maal scoorde.

Nummer zes is;  

                           A.F.M. (Toine) van Renterghem (17/4/1885 - 1/3/1967)

Toine maakte een paar maal deel uit van het Nederlands Elftal gedurende de eerste officiele interlands waarin voornamelijk tegen Belgie werd gespeeld. Voor HBS 1 speelde hij 99 maal in de periode 1905-1911 en scoorde hij 20 keer.

Nummer 7 betreft;   

                          J.B. (Harry) Kuneman (15/01/1886 - 7/9/1945)

Een goede vriend van Toine was Harry Kuneman. Hij speelde een interland in 1908 (Nederland - Zweden 5-3). Voor HBS 1 speelde hij in de succesvolle jaren 1904-1909 in totaal 52 wedstrijden waarin hij 1 maal scoorde. Harry had een succesvolle carriere in Indie en bracht het tot gouverneur van Oost- Java. Zij leven eindigde dramatisch, Harry werd vermoord in een jappenkamp.

Nummer 8 is;        

                         V.A. (Vic) 'de prins' Gonsalves (20/10/1887 - 29/08/1922)

Vic speelde in 1909 en 1910 een drietal interlands tegen Belgie en het Engels amateurelftal. Voor HBS speelde hij 86 maal in het eerste in de periode 1906-1912. Hij was een uitstekende middenvelder met een dito voorzet. Helaas had Vic een zwakke gezondheid en overleed hij na een bloedspuwing op slechts 35-jarige leeftijd.   

Nummer 9 is;

                        P. (Piet) Valkenburg (8/11/1888 - 10/09/1950)

Piet speelde een interland op 10 maart 1912 tegen Belgie (1-2 winst). Voor HBS 1 speelde hij 79 wedstrijden in de periode 1906-1913 en scoorde 2 maal. Op 14 juni 1913 werd Piet erelid van HBS

Nummer 10 is;

                       J.W. (Joop) Boutmy (29/4/1894 - 27/6/1972)

Joop debuteerde in Oranje tijdens de Olympische Spelen in Zweden tegen Oostenrijk (3-1 winst) In totaal kwam hij 10 maal uit voor Oranje in de periode 1912-1914. Voor HBS speelde hij in toaal 89 wedtrijden in de periode 1910-1922 waarin Joop 6 maal doel trof.

Nummer 11 is;

                     O.E. (Oscar) Ridder van Rappard (2/4/1896 - 18/4/1962)

Oscar debuteerde voor Oranje tijdens de Olympische Spelen van 1920 tegen Luxemburg (3-0). In totaal speelde hij 4 maal voor het Nederlands Elftal. Oscar was ook een begenadigd atleet die zowel in 1920 als 1924 aan de Olympische Spelen deelnam. Voor HBS 1 speelde hij in de periode 1912-1921 in toaal 140 wedtrijden waarin hij 57 maal scoorde. Op 6 oktober 1938 werd Oscar lid van verdienste. Tijdens de 2e wereldoorlog koos hij de kant van de bezetter en werd dientengevolge uit het HBS-lidmaatschap ontzet op 23 juni 1945.         

Nummer 12 is;                       

                     H.L.B. (Harry) Denis (28/8/1896 - 13/7/1971)

Onze bekendste (record) international is ongetwijfeld Harry. Hij speelde in totaal 56 wedstrijden voor Oranje waarvan 37 maal als aanvoerder. Harry was deelnemer aan de Olympische Spelen van 1920 (Belgie), 1924 (Frankrijk) en 1928 (Nederland). Tijdens de Olympische Spelen in Amsterdam legde hij namens alle deelnemers de Olympische eed af. Voor HBS debuteerde Harry reeds op 15 jarige leeftijd (!) in het eerste elftal. Uiteraard maakte hij ook deel uit van het kampioenselftal in 1924/1925.  In totaal speelde hij 300 wedstrijden in HBS 1 en scoorde hij 16 maal. Harry was een technisch vrijwel volmaakte voetballer met een fabelachtige traptechniek. Op 30 juni 1928 werd hij erelid van HBS.        

Nummer 13 is;

                   C.H. (Charles) van Baar van Slangenburgh (31/3/1902- 17/07/1978)

In het kampioensseizoen van HBS 1 in 1924/1925 debuteerde Charles in het Nederlands Elftal tegen Zuid-Afrika (2-1). In totaal kwam hij 6 maal uit voor Oranje waarna hij in 1926 naar Indie vertrok om daar te gaan werken. Voor HBS 1 kwam hij in toaal 109 keer uit waarin hij 66 maal scoorde. Charles was een veelzijdige en elegante voetballer met een verrassende pass in de benen.   

Nummer 14 is;

                   H.A. (Henk) Vermetten (19/08/1895- 7/8/1964)

Henk maakte zijn debuut in Oranje tijdens de Olympische Spelen van 1924 tegen Zweden (1-1). In totaal speelde hij 6 interlands. Voor HBS speelde hij in de periode 1921-1935 in totaal 268 wedstrijden waarin hij 16 maal scoorde. Henk was een keiharde vrijwel onpasseerbare linksback. In het veld was hij geen gemakkelijke jongen voor zijn teamgenoten en tegenstanders.   

Nummer 15 is;

                    S.W. (Terus) Kuchlin (13/06/1906 - 20/10/1981)

Ook Terus debuteerde in Oranje in het HBS-kampioensjaar in 1924/1925 tegen Belgie (5-0). Daarna speelde hij nog een tweetal interlands tegen Denemarken en Duitsland. Voor HBS speelde hij 92 wedstrijden waarin hij 53 maal scoorde. Een grove overtreding veroorzaakte een ernstige knieblessure waardoor een abrupt einde aan zijn voetbalcarriere kwam. Terus was een formidabel technicus die middels schijnbewegingen verdedigers eenvoudig de verkeerde kant opstuurde. Hij was niet snel, maar had ook een zuivere pass in de benen.

Nummer 16 is;

                F. (Felix) Smeets (29/11/1904 - 14/03/1961)

Felix debuteerde in 1927 in het Nederlands Elftal tegen Tsjechowakije (8-1) en zou het tot 14 interlands brengen waarin hij 7 maal scoorde. Felix was een snelle en wendbare spits met een goed gevoel voor positie-kiezen die daardor veelvuldig scoorde. Voor HBS speelde hij in totaal 124 wedstrijden waarin Felix 76 maal scoorde.   

Nummer 17 is;         

               H.G. (Hans) van Kesteren (21/1/1908 - 21/7/1998) 

Hans is eenmalig international, hij speelde op 5 mei 1929 tegen Belgie (1-3). Voor HBS speelde hij het respectabele aantal van 197 wedstrijden waarin hij 66 maal scoorde. Op 6 oktober 1938 werd hij lid van verdienste.

Nummer 18 is;

               E.G. Mul (18/01/1909 - 16/2/1974)

Net als Hans is Evert eenmalig international (Nederland - Belgie 8-0). Evert was keeper en had in die tijd concurrentie van diverse andere goede keepers zoals Leo Halle en Gejus van der Meulen. Evert speelde voor HBS 123 wedstrijden in de periode 1929 - 1939. Op 6 oktober 1938 werd ook hij lid van verdienste.

Nummer 19 is;

               E.H. (Beb) Bakhuys (16/4/1909 -1982)

Samen met Harry Denis is Beb een van onze bekendste oud internationals. Hij speelde in totaal 23 interlands - waaronder het WK van 1934 - waarin Beb 28 maal scoorde. Zijn bekendste en meest tot de verbeelding sprekende goal was ongetwijfeld de kopbal 'a la Bakhuys' tegen Belgie op 11 maart 1934. Ook bij HBS 1 waarin hij op 16 jarige leeftijd debuteerde was hij zeer productief. Hij scoorde 36 maal in 44 wedstrijden. Beb was destijds de eerste speler die van zijn hobby zijn beroep maakte en werd profvoetballer in Frankrijk. Een en ander werd hem in die tijd (van het 'pure amateurisme') niet in dank afgenomen, hetgeen door velen als onrechtvaardig en hypocriet werd beschouwd.

Nummer 20 is;

               J.J. (Jean Jacques 'Jampie') Kuneman (1923)              

Onze laatste nog levende international is Jampie Kuneman. Hij speelde twee interlands in 1951 (Nederland - Belgie 5-4 en Nederland - Finland 4-4). voor HBS 1 speelde Jampie meer dan 10 jaar in ons eerste deeluitmakend van het 'Gouden Binnentrio' (A. Van der Vegt, P. Langelaan en J.J. Kuneman). In totaal speelde hij 252 wedstrijden in HBS 1 waarin hij 47 maal scoorde. In het 'HBS 100 jaar jubileumboek' staat over deze succesvolle periode nog een prachtig verhaal van Jampie. Op 23 juni 1962 werd hij lid van verdienste.  

Alles bij elkaar genomen komen we voor deze 20 HBS'ers tot het respectabele aantal van 135 interlands en tevens 2475 wedstrijden in HBS 1